فرو دادن خلط سر و سینه

حکم فرو بردن خلط سر و سینه پیش از ورود به فضای دهان

خلط سر یا سینه — اعم از اینکه بر اثر عوارض و بیماری‌هایی نظیر زکام، عوارض ریوی، سینوزیت و مانند آن ایجاد شده باشد یا بدون سابقهٔ بیماری در مجاری تنفسی پدید آید — مادامی که به فضای دهان نرسیده است، فرو بردن آن به اتفاق نظر جمیع فقها هیچ‌گونه اشکالی برای روزه‌دار ندارد. حتی در صورتی که شخص بتواند به آسانی و با فعالیتی اندک آن را به فضای دهان انتقال داده و به بیرون دفع کند، باز هم اخراج آن واجب نبوده و فرو بردنش بلامانع است؛ این حکم نیز مورد اجماع و اتفاق فقهاست.

حکم شک در ورود خلط به فضای دهان

چنانچه شخص روزه‌دار شک و تردید داشته باشد که آیا خلط به فضای دهان وارد شده است یا خیر، بر اساس نظر جمیع فقها، فرو بردن آن مخل به صحت روزه نبوده و اشکالی متوجه آن نیست.

حکم فرو بردن خلط پس از ورود به فضای دهان

در فرضی که خلط به محدودهٔ فضای دهان وارد گردد، میان فقهای عظام اختلاف نظر وجود دارد:

• دیدگاه مشهور: اکثر فقها بنا بر احتیاط واجب فرموده‌اند که روزه‌دار باید آن را از دهان خارج کند و مجاز به فرو بردن آن نیست.

• دیدگاه عدم بطلان: در مقابل، برخی دیگر از فقها فرو دادن خلطِ واردشده به فضای دهان را نیز موجب ابطال روزه ندانسته و آن را بی‌ضرر قلمداد کرده‌اند.

حکم عروض مسئله در اثنای اقامهٔ نماز

اگر خلط در حین اقامهٔ فریضهٔ نماز به فضای دهان وارد شود و نمازگزار امکان بیرون انداختن و اخراج آن را نداشته باشد، می‌تواند آن را فرو ببرد. بر اساس فتوای دسته‌ای از فقها که فرو بردن آن را مبطل نمی‌دانند، در این صورت هم فریضهٔ صوم و هم نماز وی صحیح بوده و از هر دو جهت فاقد اشکال خواهد بود.

دعای پایانی

خداوند متعال همهٔ ما و شما را در شناسایی وظایف بندگی‌‌مان، و در توفیق عمل و التزام بدان تا واپسین لحظهٔ حیات، به نیکوترین وجه مرحمت بفرماید.

به پیشگاه مقدس و منور والدهٔ بزرگوار امام عصر (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف)، حضرت نرجس خاتون (سلام‌الله‌علیها)، صلوات بلندی تقدیم بفرمایید.