باقی ماندن بر جنابت تا اذان صبح

حکم بقای عمدی بر جنابت، حیض و نفاس تا اذان صبح

اگر کسی باید غسل جنابت کند، عمداً این غسل را انجام ندهد و وارد روز بشود در ماه مبارک رمضان، همین کارش سبب بطلان روزه است و معصیت بزرگی کرده که روزهٔ خود را باطل کرده است. البته تا پایان روز فرموده‌اند لازم است امساک را داشته باشد، ولی بعد از ماه مبارک رمضان باید گذشته از اینکه یک روز قضا می‌کند، باید کفارهٔ افطار عمدی هم بدهد. این در فرضی است که عمداً باقی بماند بر جنابت تا اذان صبح.

خانم‌هایی هم که دورهٔ عادت ماهانه‌شان سپری می‌شود و پاک می‌شوند، یا از خون نفاس پاک می‌شوند، این‌ها هم تا قبل از اذان صبح لازم است که غسل بکنند. اگر عمداً غسل نکنند، همین مسئله برای آن‌ها فرموده‌اند هست.

احکام فراموش کردن غسل جنابت پیش از اذان صبح

اما اگر کسی غسل، غسل جنابت را فراموش کند؛ اگر فراموش کند، روزهٔ او باطل هست ولی کفاره ندارد.

یادش رفته که غسل بکند، بعد از اذان صبح متوجه می‌شود که فراموش کرده بوده است؛ نه اینکه بعد از اذان صبح متوجه بشود که جُنُب شده است! اگر بعد از اذان صبح متوجهِ اصل جنابت بشود، روزهٔ آن روزش صحیح است و مشکلی برای روزه‌اش نیست. جایی روزهٔ او باطل است که قبل از اذان صبح فهمیده که جُنُب شده، ولی فراموش کرده تا اینکه به اذان صبح رسیده، بعد از اذان صبح یادش افتاده است. آن روز روزهٔ این شخص باطل است — البته فرموده‌اند تا پایان روز امساک را داشته باشد — ولی پس از ماه مبارک باید قضا کند.

اگر کسی چند روز این فراموشی‌اش ادامه داشته باشد — یادش می‌آید که مثلاً چهار شب قبل جنب شده بوده و غسل را فراموش کرده، امروز بعد از چهار روز یادش می‌آید — این روزهای وسط به‌اضافهٔ امروز، همه روزه‌اش باطل است؛ بعد از ماه رمضان قضا می‌کند، ولی کفاره به عهده‌اش نیست.

تفاوت فراموشی غسل با بطلان غسل جنابت

این‌ها مال فراموشی غسل است، نه مال باطل بودنِ غسل.

مثلاً اگر کسی یادش هست که جنب است، رفته غسل هم کرده، بعد در طول روز متوجه می‌شود که یک قسمتی از بدنش مثلاً مانعی بوده که آب نمی‌رسیده است؛ این شخص نه قضا می‌آید گردنش و نه کفاره. روزه‌اش صحیح است؛ بله، نمازهایی که این وسط خوانده آن نمازها باطل است، باید برود غسل خود را تکمیل کند و نمازها را باید تکرار بکند، این نمازهای این فاصله را؛ ولی روزه‌اش صحیح است.

فروض چهارگانه در طهارت و جنابت برای روزه‌دار

پس سه فرض وجود دارد، فرض اول یا چهار فرض:

1. فرض اول: می‌داند جنب شده و عمداً غسل نمی‌کند (روزه باطل، قضا و کفاره دارد).

2. فرض دوم: می‌داند جنب شده و فراموش می‌کند که غسل کند؛ اینجا روزه‌اش باطل است، کفاره ولی ندارد.

3. فرض سوم: می‌داند جنب شده، غسل هم کرده، غسلش باطل بوده و نمی‌دانسته است؛ این شخص هم روزه‌اش صحیح است و هم کفاره‌ای به عهده‌اش نیست.

4. فرض چهارم: اصل جنابت را اصلاً نمی‌دانسته، بعد از اذان صبح فهمیده (حتی ممکن است بعد از سه یا چهار روز بفهمد)؛ این فرض هم روزه‌ها صحیح است، البته نمازها همه باید قضا بشود و تکرار بشود.

دعا و صلوات پایانی

خدای متعال همهٔ ما و شما را با وظایف بندگیمان، هم توفیق آشنایی و هم توفیق عمل و التزام تا آخرین لحظهٔ عمر به احسن وجه مرحمت بفرماید.

به پیشگاه مقدس و منوّر والدهٔ بزرگوار امام عصر (علیه‌الصلاة‌والسلام)، حضرت نرجس‌‌خاتون (سلام‌الله علیها)، صلوات بلندی تقدیم بفرمایید.