خانه‌نشینی، فرصتی برای انس بیش‌تر با خدا | ماء معین
سه شنبه ۰۵ آبان ۱۴۰۵

خانه‌نشینی، فرصتی برای انس بیش‌تر با خدا

این متن با کمک هوش مصنوعی تهیه شده و ممکن است خطای تایپی یا ویرایشی داشته باشد.



اثر گناه بر دیگران و سلب توفیق از بی‌گناهان

عرض کردیم که گناه ما گاهی در دیگران هم اثر می‌کند. اگر دیگران گناه نکرده باشند، خب چرا از آن‌ها سلب توفیق می‌شود؟ گاهی سلب توفیق می‌شود. آن‌هایی که این‌گونه می‌شوند و گناه نکرده باشند، آن وقت حواسشان هست که از آن موقعیت جدید یک استفادهٔ جدید بکنند.

دو علت در زندانی شدن امام موسی کاظم (ع)

در روایات آمده است که زندانی شدن حضرت موسی بن جعفر (علیه‌السلام) یک علت ظاهری داشت و یک علت غیرعادی هم داشت:

  • خودِ حضرت روی یک مقدمه‌ای، برای اینکه شیعیانش یک بلیهٔ عظیمی را متحمل نشوند — از روی رحمتش، از روی مهربانی‌اش — عرض کرد: «خدایا! من را [به جای آنان] بگیر».

  • شیعیان آسیب نبینند.

  • حضرت به زندان افتاد؛ خودش گناهکار نیست، خودش معصوم است.

بهره‌گیری امام (ع) از خلوت زندان برای مناجات

اما آن موقعیتی که حضرت در آن قرار گرفتند، از آن موقعیت چه استفاده‌ای کردند؟ وارد زندان که شد، دستش را به دعا بلند کرد و عرض کرد: «خدایا! چگونه تو را شکر بگزارم که موقعیتی برای مناجات در خلوت برای من فراهم کردی؟»

تعطیلی زیارتگاه‌ها، مساجد و مجالس جمعی

عزیزان!

  • زیارتگاه‌ها تعطیل شده، زیارت‌ها دیگر نیست.

  • دعاها در آنجا، نمازها و این‌ها از بین رفته است.

  • یا ان‌شاءالله شما گناهکار نیستید، یا آلوده‌اید مثل منِ گناهکار؛ یا عقوبت است یا به هر صورت سلب توفیق است.

  • مساجد دیگر نماز جماعت نیست؛ روضه‌ها... اگر امشب این حادثه نبود، اگر این چندصد نفری که اکنون شنونده هستند کنار هم می‌بودند، صداها را در هم می‌دادند و با هم ناله می‌زدند، چقدر تفاوت داشت؟

فرمود آنجایی که می‌بینید جمع شده‌اند و جمعی دارند دعا می‌کنند، بروید لابلای آن‌ها؛ استجابت آنجاست. خب اکنون پخش شده‌اند. گرچه از یک جهتی خوب است، ولی این توفیقات فعلاً نیست.

ضرورت انس با مناجات و خلوت‌های فردی

خیلی‌ها عادت ندارند به مناجات در تنهایی، به زیارت خواندن در تنهایی، به روضه خواندن در تنهایی؛ خب، عادت نداشتند. ولی اکنون این موقعیت را از آقا موسی بن جعفر (علیه‌السلام) یک‌جوری درس بگیریم:

  • ایام تعطیلات فروردین هم رسیده است.

  • شب‌ها هم که خیلی کوتاه نیست؛ این شب‌ها ارزش ندارد بلند شوی قبل از اذان صبح، صورتت را بگذاری روی خاک و بگویی: «خدایا! اگر من گناه کردم...»؟

  • «اگر به خاطر گناه من این توفیقات سلب شده، خدایا تو ببخش؛ ما را به موسی بن جعفر ببخش، ما را به امام زمان ببخش».

یک خرده با خدا انس بیشتری بگیریم. آن‌هایی که عقوبت نیست، آن‌ها خودشان دوزاری‌شان زود می‌افتد.

عنوان:

آلبوم:

  • 00:00
  • 00:00