جلسه 11 دهه اول محرم سال 1448 (1405 شمسی)

دعای آغازین و سلام بر حضرت اباعبدالله الحسین (ع)

«أعوذُ بِاللهِ السَّمیعِ العَلیمِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم. بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم. اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمین، وَ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلی سَیِّدِنا وَ نَبیِّنا اَبِی القاسِمِ مُحَمَّد [صلوات حضار: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم]، وَ عَلی اَهلِ بَیتِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ المَعصومین، لا سِیَّما مَولانا وَ سَیِّدِنا بَقیَّةِ اللهِ فی اَرضِه، الحُجَّةِ ابنِ الحَسَنِ المَهدِیّ، اَرواحُنا لِتُرابِ مَقدَمِهِ الفِداء، وَ لَعنَةُ اللهِ عَلی اَعدائِهِم اَجمَعین اِلی یَومِ الدّین.»

این دعای شریف را با حضور قلب و توجه به درگاه خداوند متعال عرضه بداریم:

«اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم. اَللّهُمَّ کُن لِوَلِیِّکَ الحُجَّةِ ابنِ الحَسَن، صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی آبائِه، فی هذِهِ السّاعَةِ وَ فی کُلِّ ساعَة، وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیناً، حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَبا عَبدِالله، وَ عَلَی الاَرواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِک، عَلَیکَ مِنّی سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیلُ وَ النَّهار، وَ لا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ العَهدِ مِنّی لِزیارَتِکُم. اَلسَّلامُ عَلَی الحُسَین، وَ عَلی عَلِیِّ بنِ الحُسَین، وَ عَلی اَولادِ الحُسَین، وَ عَلی اَصحابِ الحُسَین. یا لَیتَنا کُنّا مَعَکُم فَنَفوزَ فَوْزاً عَظیماً.»

به پیشگاه مقدس و منور آقا و مولایمان، حضرت بقیة الله الاعظم، مولانا الحجة بن الحسن المهدی (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء)، صلوات بلندی تقدیم بفرمایید. [صلوات حضار: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم]

خواهشمندم برادران با ذکر یک صلوات دیگر به منبر نزدیک‌تر شوند: [صلوات مجدد حضار: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم]

احکام فقهی: کفایت غسل از وضو در نماز

مسئله‌ای که بسیاری از اوقات مورد پرسش قرار می‌گیرد این است که آیا می‌توان با غسل جنابت نماز خواند یا خیر؟ تمامی مراجع تقلید می‌فرمایند که با غسل جنابت می‌توان نماز خواند و نیازی به گرفتن وضو نیست.

اما در خصوص سایر غسل‌ها، مانند غسل مس میت یا غسل‌های مستحبی نظیر غسل روز جمعه، در میان فقها اختلاف نظر وجود دارد. برخی از فقها همانند حضرت امام خمینی و مقام معظم رهبری می‌فرمایند تنها با غسل جنابت می‌توان نماز خواند و برای سایر غسل‌ها باید وضو گرفت. اما برخی دیگر از فقها مانند آیت‌الله سیستانی، آیت‌الله مکارم شیرازی و آیت‌الله خویی می‌فرمایند با هر غسل مشروعی، خواه واجب باشد و خواه مستحب، می‌توان نماز خواند و نیازی به گرفتن وضو نیست. البته غسل استحاضهٔ متوسطه از این قاعده استثنا است و به همراه آن، گرفتن وضو لازم است.

خداوند متعال ما و شما را در مسیر طاعت و بندگی خویش تا پایان عمر توفیق ثبات قدم مرحمت فرماید و حسن عاقبت را نصیب یکایک ما بگرداند. به پیشگاه مقدس و منور مادر بزرگوار امام عصر (صلوات الله علیه)، حضرت نرجس خاتون (علیها السلام)، صلوات بلندی تقدیم بفرمایید. [صلوات حضار: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم]

مرزهای تعادل در محبت و دوستی

در مباحث مربوط به تعادل و پرهیز از افراط و تفریط، عرض کردیم که انسان مؤمن باید در تمام امور، خط و مسیر دین را دنبال کند. یکی از مصادیق این امر، در مسئلهٔ محبت و دوست داشتن است.

ما باید بنگریم که دین چگونه به ما دستور محبت می‌دهد. اگر محبت ما به شخصی موجب شود که از حق کوتاه بیاییم، این محبت، محبتی افراطی است. اگر محبت ما به فرزند سبب شود که لقمهٔ حرام به او بخورانیم یا در تربیت دینی او کوتاهی و قصور بورزیم، این محبت از مرز تعادل خارج شده است.

شما به واقعهٔ کربلا بنگرید؛ حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) در اوج محبت نسبت به فرزندان و اهل بیت خویش قرار دارند. آن وداعی که با حضرت علی‌اکبر انجام دادند، وداعی که با جناب قاسم داشتند، و وداعی که با حضرت سکینه به جا آوردند، همگی نشان‌دهندهٔ اوج عاطفه و محبت است. اما هیچ‌یک از این محبت‌ها و عواطف سبب نشد که امام حتی یک قدم از مسیر خداوند عقب‌نشینی کنند.

روضهٔ شب یازدهم: شام غریبان و مصائب حضرت زینب (س)

امشب، شب یازدهم محرم است؛ شبی که دیگر هیچ خیمه‌ای بر جای نمانده است. شبی که حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) پاسدار و نگهبان خیمه‌های نیم‌سوخته است.

در روایات آمده است که در این شب، هنگامی که خیمه‌ها را به آتش کشیدند و کودکان در دل بیابان آواره و پراکنده شدند، زینب کبری (سلام الله علیها) تمامی آنان را گرد آورد. هنگامی که آمار گرفت و کودکان را شمرد، متوجه شد که دو تن از دختران خردسال حضور ندارند.

آن بانوی مکرمه در تاریکی بیابان به جست‌وجو پرداخت؛ ناگاه مشاهده کرد که دو دختر کوچک، دست در گردن یکدیگر انداخته و از شدت ترس و تشنگی جان سپرده‌اند...

صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ.