دهه اول محرم سال 1448 (1405 شمسی)

این دورهٔ سخنرانی با محوریت تبیین مفهوم بنیادین «اعتدال و تعادل در زیست دینی» شکل گرفته و بر این اصل استوار است که مفاهیمی چون میانه‌روی، افراط و تفریط اموری نسبی هستند و شاخص حقیقی شناخت آن‌ها صرفاً از طریق شریعت و سیرهٔ معصومین (ع) تعیین می‌شود، نه بر اساس هنجارها، آمارها و پسند متغیر جوامع. در این مباحث با واکاوی انحرافات تاریخیِ پس از سقیفه، تمایز اخلاق دینی با اخلاق سکولار و لزوم باور عمیق به افق معاد تشریح می‌شود و نشان داده می‌شود که چه‌گونه احکام الهی همواره جامع نگرش به دنیا و آخرت بوده و شناخت دقیق آن‌ها نیازمند تخصص فقاهتی است، نه برداشت‌های سطحی و روزنامه‌ای.

در بخش کاربردی و احکام شرعی، این سلسله‌جلسات به تفصیل به بازشناسی آسیب‌شناسانهٔ «وسواس» پرداخته و تفاوت دقیق وسواس بالینی با وسواس فقهی، عدم اعتبار شرعی شک‌های وسواسی، تمایز آن با کثیرالشک و جایگاه صحیح احتیاط ممدوح را روشن می‌سازد. افزون بر این، احکام ضروری و مبتلابه طهارت و نماز—از جمله مواجهه با مانع پس از وضو، کیفیت شست‌وشوی دست و صورت از بالا به پایین، احکام نیت وضو در شرایط تبخیر سریع، مراتب خواندن نماز در حالات بیماری، و حکم فراموشی تشهد در نماز—به شیوه‌ای دقیق و مستند آموزش داده می‌شود.