آسان شدن روزه با یادآوری سختی قیامت

تذکر به گرسنگی و تشنگی قیامت در روزه‌داری

این جمله را هم بزرگ‌ترها باید بدانند، هم آن‌هایی که بچه‌هایی — به‌خصوص دخترهایی — دارند که تازه به حد بلوغ رسیده‌اند، یا مثلاً جوان‌هایی دارند که امسال سال اول یا دوم روزه‌شان است.

گاهی والدین یک اظهار نگرانی نسبت به ضعف جسمانی آن‌ها می‌کنند که اظهار نگرانی‌شان خیلی موجه هم نیست؛ ولی این نکته را توجه بکنند، هم خودشان و هم متذکر بچه‌هایشان بشوند که: «وَ اذْكُرُوا بِجُوعِكُمْ وَ عَطَشِكُمْ فِيهِ جُوعَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ عَطَشَهُ» (و با گرسنگی و تشنگی خود در این ماه، گرسنگی و تشنگی روز قیامت را به یاد آورید).

تفاوت روزه‌داری در زمستان و تابستان

ماه رمضان در زمستان که می‌افتد، گاهی این جمله مصداق پیدا نمی‌کند؛ ولی در تابستان که می‌شود — به‌خصوص که اکنون بلندترین روزها هم هست — این جمله مصداق خوبی پیدا می‌کند:

• وقتی تشنه می‌شوید،

• وقتی گرسنه می‌شوید،

به جای کلافه‌شدن، به یاد آن روزی بیفتید که تشنگی و گرسنگی‌اش کارد را به استخوان می‌رساند. وقتی این‌جوری بشود، برای انسان تحمل این مشکل ساده می‌شود.

شیوهٔ روان‌شناختی و معنوی در تسهیل سختی‌ها

همیشه این‌چنین است؛ برای آسان شدن مشکل، شما اگر یک مشکل بزرگ‌تری را متذکر بشوید، تحملش خیلی برایتان ساده می‌شود، آسان می‌شود، آسان می‌شود.

و یکی از آن چیزها این است:

• تشنه شدی؟ خیلی خب، حالا چند ساعت صبر می‌کنیم؛ قیامت را باید چه کار کنیم؟

• گرسنه شدی؟ گرسنگی قیامت چه جوری است؟

اگر این‌ها را حتی به بچه‌های ۹ ساله یا ۱۰ ساله — دختربچه‌های ۹ یا ۱۰ ساله — بگویید، آن‌ها هم تحمل می‌کنند.

گاهی ما فقط جنبه‌های مادی‌اش را می‌بینیم. این تذکرات، روح آن‌ها را می‌سازد و خودِ ما را.