تفاوت وظیفه روزه‌داری در ضعف و بیماری (3)

حکم ضعف و بی‌حالی در روزه‌داری و میزان مجاز افطار

ضعف و بی‌حالی، مجوز افطار و روزه نگرفتن نیست. مگر اینکه ضعف به قدری زیاد بشود که تحمل آن خیلی سخت بشود.

اگر این‌چنین بشود، آن وقت به اندازه‌ای که این شدتِ ضعف برطرف بشود، شخص می‌تواند بخورد یا بیاشامد؛ نه اینکه کلاً ضعفش مرتفع بشود، یا بعد از آن... تا چه برسد که بعداً که ضعفش مرتفع شد بتواند بخورد، نه! اگر خیلی ضعف کرده است به‌گونه‌ای که دیگر تحملش خیلی سخت است، به اندازه‌ای که این شدتِ سختی برطرف بشود، می‌تواند مثلاً یک جرعه آب بخورد، مثلاً یک لقمه غذا بخورد، دو لقمه بخورد که این شدت برطرف بشود. ولی بعد لازم است امساک بکند تا پایان روز و بعد هم قضا کند این روز را.

حکم روزه در بیماری و ضوابط مصرف دارو

اما در مورد بیماری، این‌چنین نیست. اگر مثلاً شخص بیمار است، می‌تواند روزه بگیرد فقط باید مثلاً ساعت ۱۲ ظهر یک قرص بخورد، همین؛ هیچی دیگر لازم نیست بخورد، باید ساعت ۱۲ بخورد.

این شخص باید از پزشکش سؤال کند که آیا می‌شود این ساعت جابه‌جا بشود — مثلاً به نیمه‌شب تبدیل بشود، به سحر یا به افطار تغییر پیدا کند؟ اگر شد، باید این تغییر را بدهد و روزه‌اش را بگیرد. اما اگر نه، باید بالاخره طبق تجویز پزشک ساعت ۱۲ مثلاً این دارو را بخورد و اگر نخورد برایش ضرر دارد، بیماری‌اش ادامه پیدا می‌کند، یا سخت‌تر می‌شود، یا درمانش دشوارتر می‌شود؛ اگر این‌چنین باشد، این شخص از اول صبح روزه نیست.

لازم نیست که امساک بکند؛ می‌تواند مثل روزهای دیگرِ سال عمل بکند، ولو اینکه فقط یک قرص باید وسط روز بخورد.

جمع‌بندی تفاوت‌های ضعف شدید با بیماری

پس فرق است بین اینکه شخص به خاطر ضعف و بی‌حالی بخواهد بخورد یا بیماری داشته باشد:

• در ضعف و بی‌حالی: مجوز افطار نیست مگر در درجات شدید آن، آن هم فقط به اندازه‌ای که آن شدت را برطرف کند، بیشتر دیگر نه.

• در بیماری: اگر لازم است که وسط روز یک قرصی، یک دارویی، یک جرعه آبی، مثلاً چیزی را بخورد و بیشتر هم دیگر لازم نیست، در عین حال این شخص روزه نیست و باید بعد از ماه رمضان این فرد قضا بکند. و اگر این مشکلش در طول سال هم ادامه دارد — این شخصی که بیمار است — قضای روزه هم از عهده‌اش ساقط است، فقط باید به ازای هر روز یک مدّ طعام به فقیر به عنوان کفاره بپردازد.

دعا و صلوات پایانی

خدای متعال همهٔ ما و شما را با وظایف بندگیمان، هم توفیق آشنایی و هم توفیق عمل و التزام تا پایان عمر مرحمت بفرماید.

به پیشگاه مقدس و منوّر والدَیِ بزرگوار حضرت بقیة‌الله امام زمان (علیه‌السلام)، یعنی حضرت نرجس‌خاتون (علیها السلام)، صلوات بلندی تقدیم بفرمایید.