مهلت به‌جا آوردن کفاره افطار روزه

وجوب قضا و کفاره در افطار عمدی

عرض شد که اگر کسی بدون عذر شرعی روزهٔ خودش را افطار بکند، غیر از معصیت بزرگی که مرتکب شده، باید قضای آن روز را بعد از ماه رمضان بگیرد و کفارهٔ افطار عمدی هم باید بدهد که در شرایط کنونی یا باید ۶۰ فقیر را اطعام کند یا باید ۶۰ روز روزه بگیرد که حداقل ۳۱ روز اولش پی‌درپی باشد.

فوریت و مهلت پرداخت کفاره و واجبات غیرموقت

این کفارهٔ افطار عمدی زمان ندارد؛ یعنی لازم نیست که تا ماه رمضان بعدی حتماً انجام بشود، ولی نباید هم آن‌قدر به تأخیر بیفتد دادن این کفاره که صدق کند که این شخص جدی نیست در انجام این واجبش.

تمام واجباتی که زمان ندارند، آن‌ها وقتی زمان ندارند معنیش این است که می‌شود به تأخیر بیفتند، ولی دیگر نباید آن‌قدر به تأخیر بیفتند که اگر یک کسی از بیرون نگاه کند، بگوید: «این شخص در انجام آن واجب جدی نیست». مثلاً نماز قضا، روزهٔ قضا، این‌جور است؛ واجب فوری نیست. اگر نماز من قضا شد به هر دلیلی، روزهٔ من قضا شد به هر دلیلی، لازم نیست تا یک بازهٔ زمانی مشخصی من حتماً آن نماز قضا را به جا بیاورم یا روزهٔ قضا را من بگیرم. می‌توانم تأخیر کنم؛ ولی اگر مثلاً دو رکعت نماز صبح از من ۲۰ سال پیش قضا شده و من هنوز نخواندم، در اینجا صدق می‌کند که من آدمی هستم که جدی نیستم در انجام این واجب، بی‌توجه‌ام و بی‌تفاوتم، خلاصه تهاون می‌کنم در انجام این واجب. اینجا این مقدار تأخیر دیگر جایز نیست.

همین‌طور در کفارهٔ افطار عمدی هم مسئله به همین صورت است. اگر من عمداً خدای‌نکرده روزه را افطار کردم، باید کفارهٔ افطار عمدی بدهم؛ ولی تا ماه رمضان سال بعد نه، تا دو سال بعد نه، ولی دیگر نباید آن‌قدر به تأخیر بیفتد که بگویند من در انجام این واجب جدی نیستم.

این در مورد زمان کفارهٔ افطار عمدی، که گفتیم زمان ندارد ولی نباید به این مقدار به تأخیر بیفتد.

دعا و صلوات پایانی

خدای متعال همهٔ ما و شما را با وظایف بندگیمان هم توفیق آشنایی و هم توفیق عمل و التزام تا آخرین لحظهٔ عمر به احسن وجه مرحمت بفرماید.

به پیشگاه مقدس و منوّر والدهٔ بزرگوار امام عصر (علیه‌السلام)، حضرت نرجس‌خاتون (سلام‌الله علیها)، صلوات بلندی تقدیم بفرمایید.